|
|
Chinese variaties en dialecten
De term ´Chinees´ verwijst naar een groep dialecten en plaatselijke variaties die vaak wederzijds onverstaanbaar zijn als ze worden gesproken maar hetzelfde algemene schrijf systeem hebben. De Chinese schrijfwijze is logografisch, dat wil zeggen dat een symbool een woord, lettergreep of begrip weergeeft, in plaats van een klank. De Chinese schrijfwijze is erg beinvloed door vele talen uit oost Azië, waaronder Japans. Hoewel gesproken Chinees veel verschilt, is geschreven Chinees duidelijk voor alle variaties, waaronder Japans of Koreaans. Dit is vooral fascinerend omdat Japans en Koreaans niet verbonden zijn aan de Chinese taal, maar alleen het schrijfsysteem hebben overgenomen.Zoals eerder vermeld, heeft Chinees geen monolithische homogene structuur, maar eerder een gemengde samenstelling van op z´n minst 15 basis dialecten. In deze groepen bevinden zich vele sub-variaties, waardoor sommige taalkenners betwijfelen of Chinees wel één taal is. Een van de redenen om Chinees te beschouwen als één taal dan als een taal familie, is omdat zijn sprekers er zo over denken.
Laten we eens kijken naar de voornaamste variaties van het Chinees.
Putonghua: "Normale taal". (in het Nederlands wordt het Mandarijn genoemd)
Mandarijn wordt het meest gesproken van de Chinese talen. Vandaar dat het de officiele taal is in de Republiek van China en Taiwan. De stichting van basisscholen in de twee landen heeft de vooruitgang van het belang van Mandarijn als officiële taal flink geholpen.De officiële taal staat er op dat er twee verschillende variaties zijn van het Mandarijn: degene die gesproken wordt in Taiwan in tegenstelling tot degene die wordt gebruikt in de Chinese Republiek. Dit is echter op politiek gebaseerd en niet op talenkenners omdat de verschillen nogal te verwaarlozen zijn: er zijn veel meer varianten van Mandarijn in de twee landen.
Beijing hua: "Peking spraak" of "Peking dialecten"
Het Peking dialect is een dialect dat op putonghua is gebaseerd. Het is de algemene taal die Pekingers spreken in het dagelijks leven -- met alle kenmerken die typisch zijn voor de streektaal. De grootste verschillen zitten in de toon en klank variaties en dialectische uitdrukkingen.Guoyu: Nationale taal
De term wordt gebruikt voor de variatie van het Standaard Chinees zoals het in Taiwan wordt gebruikt. Voor de meeste Taiwanezen, is het eerder de manier van onderwijs dan hun inheemse taal. Door de decennia van verplicht onderwijs heen, is het het hart van de streektaal voor de na-oorlogse generaties geworden. Hoe jonger de persoon is, hoe waarschijnlijker het het dat zijn/haar Standaard Chinees vloeiend is.
Het standaard Guoyu´s is bijna gelijk aan Putonghua, maar zulke typische Peking fenomenen als qing-sheng-ficatie (lichte-toon-izatie) en er-ficatie zijn veel minder gebruikelijk. Sommige medeklinkers (vooral zh-, ch-, sh-) worden zachter uitgesproken in het vasteland van China, terwijl de 3e toon in Taiwan lager en platter wordt uitgesproken dan op het vaste land -- het zakte ver weg en kwam toen weer terug.
Huayu
Dit is het Standaard Chinees -- in tegenstelling tot Chinese dialecten -- dat wordt gebruikt voor onderwijs door etnische Chinezen in Singapore, Maleisië en andere landen. Het is meer een literaire traditie, omdat de spreektaal voor het merendeel van de Chinese gemeenschap in de andere landen, vertegenwoordigd wordt door verschillende Chinese dialecten. De geschreven vorm is ook wel bekend als Bei-hua. Behalve Singapore, daar wordt het Traditionele schrift nog steeds gebruikt.TV Standaard
In een aantal landen, wordt de taal die op tv wordt gesproken gezien als de standaard taal. Maar tv persoonlijkheden uit Peking staan bekend vanwegen hun onnatuurlijke gedwongen intonaties (er wordt gezegt dat het meer gevoel en drama geeft aan hun commentaar) die ze in het dagelijks leven nooit zullen gebruiken.Om de zware streektaal van de Taiwanezen een beetje te compenseren, of tegenover de sprekers van het Mandarijn van het vasteland, spreken de Taiwanese tv persoonlijkheden de taal veel natuurlijker uit dan hun collega´s uit Peking. Maar het super correcte Chinees halen ze nog niet, vanwege Taiwanese medeklinkers en het van tijd tot tijd gebruik van enigzins verouderde uitspraken.
De enige mensen die het standaard Chinees correct spreken zijn zeer waarschijnlijk alleen professoren van grote universiteiten.
|
|