|
|
Chinese Literatuur
Het "Liederen Boek": China's Eerste poëzie dossier
China´s lange poëzie geschiedenis begint met een Liederen Boek. Wanneer men precies begon met deze liederen verzamelen is nog enigzins betwistbaar; maar we weten dat ze tussen de 11e en 6 eeuw voor Christus geschreven zijn in de lagere delen van de Gele Rivier en in het noorden van Yangtse. Al deze liederen zijn gecomponeerd. Na de 5e eeuw voor Christus verdwenen de originele muzieknoten langzaam en alleen de liederen bleven over. Ze werden verdeeld in drie categoriën:Feng, volksliederen van de verscheidene slaven standen.
Ya, liederen die gezongen werden in de rechtzaal en bij officiële gebeurtenissen, onderverdeeld in de Da Ya of Grote Ya en Xiau Ya of Minder Ya;
Song, liederen die gebruikt werken bij opofferingen in tempels van voorvaderen.
De driehonderd vreemde liederen in deze collectie zijn unieke documenten voor de studie van zeer oude chinese geschiedenis. De meeste van de Ya en Song zijn geschreven door de slaaf-houdende adel, toch zijn ze de moeite waard om te bestuderen.
De Vier Klassiekers van de chinese Literatuur
Volgens critici, telt chinese literatuur vier enorme werken in proza. Laten we er naar kijken, om een meer te weten te komen over de aziatische cultuur."Roman van de drie koninkrijken", geschreven door Luo Guanzhong in de 14e eeuw, is een chinees historische roman over de turbulente periode die vaak de drie koninkrijken (220-280) wordt genoemd Verhalen uit de drie koninkrijken periode bestond in de verbale vorm voordat er geschreven compilaties waren. In deze populaire verhalen hebben de de karakters overdreven en mythische persoonlijkheden, vaak zijn ze onsterfelijk of hebben ze bovennatuurlijke krachten. Met hun concentratie op de geschiedenis van Han chinees, stegen de verhalen in populariteit tijdens het bewind van de buitenlandse mongoolse keizers van de Yan Dynastie (1279-1368 na Christus). Tijdens het daarop volgende Ming Dynastie waren verdere uitbreidingen en het navertellen van verhalen het resultaat van de interesse in toneelstukken en romans.
"Waterkant of Criminelen van het Moeras", soms ook wel vertaald als "Alle mannen zijn Broers", werd toegeschreven aan Shi Nai´an en Luo Guanzhong. De roman details de reachtzaken en beproevingen van 108 criminelen tijdens het begin van de 12e eeuw.
Waterkant is vaag gebaseerd op de historische bandiet Song Jiang en zijn 36 metgezellen. De groep was actief in het gebied van de Huai Rivier en uiteindelijk hebben ze zich in 1119 overgeven aan troepen van de overheid. Volks verhalen over Song Jiang circuleerde tijdens de zuidelijke Song. De eerste tekst die Son Jiangs 36 metgezellen werd genoemd was Guixin Zashi in de 12e eeuw.
"Reis naar het westen" is een klassieker in de chinese literatuur en misschien wel de bekendste klassieker onder de jongere generatie. Het werd in 1590 anoniem gepubliceerd en er bestaat geen direct bewijs van de oorsprong van het literaire werk, maar het word traditioneel toegeschreven aan de geletterde Wu Cheng´en. De roman is een verzonnen en als een mythe geschreven versie van de Boedhisten monnik Xuanzang´s pelgrimstocht naar India om op zoek te gaan naar religieuze teksten.
Een van de bovennatuurlijke helpers, de apenkoning Sun Wukong, werd een van de bekendste en geliefde persoonlijkheden in chinese literatuur. Zijn erkenningsfactor en populariteit in Azië is vergeleken met Mikey Mouse in de westerse landen.
Een reden voor de doorzettende populariteit van de roman komt door het feit dat het op meerdere niveaus zijn werk doet: het is een avontuurlijk verhaal, een spiritueel begrip en een uitgebreide metafoor waarin de groep pelgrims reizend naar India voor de individuele reis naar de verlichting staat.
En het laatste meesterstuk van de chinese literatuur is "Droom over de Rode Cel", wat in de 18e eeuw was geschreven door Cao Xeuqin, tijdens de Qing Dynastie. De titel van de roman is op een aantal manieren vertaald, met het woord ´paleis´ of ´kamer´(in enkel- of meervoud) in plaats van ´cel´, zoals Droom over de Rode Cel´.
Terwijl het boek boeit en het plot gecompliceerd is met meer dan 400 tekens, kan het ook gelezen worden voor een study over de 18e eeuwse chinese gewoontes, of als een boedistische allegorie.